رزق حلال وسعت رزق حلال و اصل روزى حلال موضوعى است كه در شرع به آن اهميّت بسيار داده شده و بخش مهمى از فقه مربوط به احكام حلال و حرام خوردنيها و نوشيدنيها و كسبهاى حرام و مباح و اين گونه مسائل است . در روايت است از حضرت باقر - عليه السلام - كه رسول خدا - صلى اللَّه عليه وآله وسلّم - فرمود : « العبادة سبعون جزءاً افضلها طلب الحلال » « 1 » . « طلب روزى حلال از عبادات مهمه و موجب اجر بسيار است » . حتى در حديثى از حضرت صادق - عليه السلام - است كه : « الكاد على عياله كالمجاهد فى سبيل‌اللَّه » « 2 » . و همچنين از حضرت صادق - عليه السلام - است كه : « انّ اللَّه عزّوجلّ يحبّ المحترف الامين » « 3 » . خوردن غذاى حلال علاوه بر اين كه شرعاً مسؤوليت ندارد در حسن نيت و پاكى باطن انسان اثر وضعى دارد . چنان كه لقمهء حرام نيز آثار سوء دارد . يكى از امورى كه از آن انسان مورد سؤال قرار مىگيرد امر

--> ( 1 ) - كافى ، ج 5 ، باب الحث على الطلب و التعرض للرزق ، ص 78 ، ح 6 . ( 2 ) - كافى ، ج 5 ، من كدّ على عياله ، ص 88 ، ح 1 . ( 3 ) - كافى ، ج 5 ، باب الصناعات ، ص 113 ، ح 1 .